Aangezichtspijn
Een plotselinge, elektrische pijnscheut door je wang of kaak. Een brandend gevoel in je gezicht dat voortdurend aanwezig blijft. Of een intense pijn bij gewone handelingen zoals eten, praten, tandenpoetsen of je gezicht aanraken.
Aangezichtspijn kan een grote invloed hebben op je dagelijks leven. Soms zijn de pijnaanvallen zo hevig dat je bepaalde bewegingen of aanrakingen probeert te vermijden. Bij anderen blijft de pijn voortdurend aanwezig, zelfs wanneer er geen duidelijke aanleiding is.
Aangezichtspijn is een verzamelnaam voor verschillende pijnsyndromen in het gezicht, waarbij zowel perifere zenuwen als hersennetwerken die betrokken zijn bij pijnverwerking een rol kunnen spelen.
Een belangrijke oorzaak van neurologische aangezichtspijn is een verstoring van de nervus trigeminus, de vijfde hersenzenuw.
Wetenschappelijk onderzoek toont aan dat langdurige aangezichtspijn kan samengaan met veranderingen in de samenwerking tussen hersengebieden die betrokken zijn bij pijnwaarneming en pijnregulatie.
Bij BRAI3N passen we gerichte neuromodulatie toe om de activiteit van hersennetwerken die betrokken zijn bij het ontstaan en onderhouden van aangezichtspijn te beïnvloeden.
Hiermee streven we ernaar de pijn en de impact ervan op het dagelijks leven te verminderen.
Naast niet-invasieve neuromodulatie bestaan er ook invasieve stimulatietechnieken die bij geselecteerde patiënten met moeilijk behandelbare aangezichtspijn kunnen worden ingezet.
Binnen de expertise van BRAI3N neemt prof. Dr. Jean-Pierre Van Buyten, internationaal ervaren specialist in pijntherapie en invasieve neuromodulatie, een belangrijke plaats in.
Wat is het juist?
Wat is aangezichtspijn?
Aangezichtspijn is pijn die wordt ervaren in een of meerdere delen van het gezicht.
De pijn kan voorkomen in de wangen, kaken, rond de ogen, ter hoogte van de neus, in de mond of rond het oor.
Afhankelijk van de onderliggende oorzaak kan de pijn heel verschillend aanvoelen:
- Plotselinge, elektrische pijnscheuten.
- Scherpe of stekende pijn.
- Een voortdurend brandend gevoel.
- Zeurende of drukkende pijn.
- Een verhoogde gevoeligheid voor aanraking.
- Pijn bij kauwen, praten of tandenpoetsen.
- Een combinatie van voortdurende pijn en plotselinge opflakkeringen.
Sommige vormen van aangezichtspijn worden veroorzaakt door een aantoonbare beschadiging of irritatie van een zenuw.
Bij andere patiënten zijn de mechanismen complexer en spelen ook veranderingen in de verwerking en regulatie van pijnsignalen door de hersenen een rol.
De nervus trigeminus: een belangrijke zenuw bij aangezichtspijn
De nervus trigeminus is de vijfde hersenzenuw en verzorgt een groot deel van de gevoelswaarneming in het gezicht.
Deze zenuw bestaat uit drie belangrijke vertakkingen:
V1 — Nervus ophthalmicus
Deze tak verzorgt onder meer de gevoelswaarneming van het voorhoofd, de omgeving van het oog en het bovenste deel van de neus.
V2 — Nervus maxillaris
Deze tak is betrokken bij het gevoel in de wang, bovenlip, bovenkaak en boventanden.
V3 — Nervus mandibularis
Deze tak verzorgt onder meer de gevoelswaarneming van de onderkaak, onderlip en ondertanden.
Daarnaast bevat deze zenuwtak motorische vezels voor de kauwspieren.
De trigeminuszenuw staat in verbinding met zenuwkernen in de hersenstam en met verschillende hersengebieden die betrokken zijn bij pijnverwerking.
Wanneer deze zenuw beschadigd raakt of abnormaal actief wordt, kunnen hevige pijnsignalen ontstaan.
Welke vormen van aangezichtspijn bestaan er?
1. Trigeminusneuralgie
Trigeminusneuralgie, ook bekend als tic douloureux, is een neurologische aandoening die gekenmerkt wordt door plotselinge, bijzonder hevige pijnscheuten in het gezicht.
De pijn wordt vaak beschreven als een elektrische schok of een scherpe, stekende sensatie.
Een aanval duurt meestal enkele seconden tot ongeveer twee minuten.
Vaak is slechts één zijde van het gezicht betrokken.
De pijn kan worden uitgelokt door eenvoudige handelingen zoals het gezicht aanraken, tandenpoetsen, eten, praten of een koude luchtstroom.
Bij klassieke trigeminusneuralgie wordt een deel van de trigeminuszenuw samengedrukt door een bloedvat, waardoor veranderingen kunnen ontstaan in de isolatielaag rond de zenuwvezels.
Hierdoor kunnen zenuwsignalen gemakkelijker ongecontroleerd worden doorgegeven.
Er bestaan ook andere vormen van trigeminusneuralgie waarbij bijvoorbeeld multiple sclerose een rol speelt of waarbij geen duidelijke oorzaak wordt gevonden.
Sommige patiënten ervaren naast de korte pijnaanvallen ook een meer voortdurende achtergrondpijn.
2. Trigeminusneuropathie
Bij trigeminusneuropathie is er sprake van beschadiging of aantasting van de trigeminuszenuw.
Dit kan bijvoorbeeld ontstaan na een trauma, tandheelkundige ingreep, operatie of infectie.
Anders dan bij typische trigeminusneuralgie is de pijn bij een trigeminusneuropathie vaak voortdurend aanwezig.
Patiënten beschrijven bijvoorbeeld:
- Een brandende of zeurende pijn.
- Tintelingen of een doof gevoel.
- Een veranderd gevoel bij aanraking.
- Pijn bij lichte prikkels die normaal geen pijn veroorzaken.
- Plotse pijnscheuten boven op een voortdurende achtergrondpijn.
Wanneer een beschadigde zenuw minder normale gevoelsinformatie doorgeeft, kan tegelijkertijd een abnormale pijnervaring ontstaan.
Dit helpt verklaren waarom pijn en gevoelsverlies soms samen voorkomen.
3. Postherpetische neuralgie
Postherpetische neuralgie is zenuwpijn die blijft bestaan na een infectie met het varicellazostervirus, dat gordelroos veroorzaakt.
Wanneer de trigeminuszenuw betrokken is, kunnen de pijnklachten zich in het gezicht bevinden.
De pijn wordt vaak beschreven als brandend, stekend of elektrisch. Ook aanraking van de huid kan bijzonder pijnlijk worden.
Bij een nieuwe gordelroosinfectie rond het oog is snelle medische beoordeling belangrijk vanwege het risico op oogschade.
4. Persisterende idiopathische aangezichtspijn
Bij sommige patiënten blijft aangezichtspijn gedurende langere tijd bestaan zonder dat een duidelijke beschadiging van een zenuw of andere lichamelijke oorzaak kan worden aangetoond.
Dit wordt persisterende idiopathische aangezichtspijn genoemd.
De pijn is vaak dagelijks aanwezig en wordt meestal beschreven als diep, zeurend, drukkend of brandend.
De pijn volgt niet noodzakelijk het verloop van één specifieke zenuwtak.
Het ontbreken van een duidelijk zichtbaar letsel betekent niet dat de pijn ingebeeld is.
De verwerking van pijnsignalen is een complex neurologisch proces. Bij aanhoudende pijn kunnen veranderingen in de samenwerking tussen perifere zenuwen, hersenstam en centrale pijnregulerende systemen een rol spelen.
5. Brandendmondsyndroom (Burning Mouth Syndrome)
Bij het brandendmondsyndroom ontstaat een aanhoudend brandend of pijnlijk gevoel in de mond, vaak ter hoogte van de tong, lippen of het gehemelte.
Sommige patiënten ervaren ook een veranderde smaak of een droge mond.
Wanneer lokale oorzaken zijn uitgesloten, kunnen veranderingen in de sensorische verwerking en zenuwfunctie bijdragen aan deze klachten.
Ook hierbij worden neuromodulatie en de betrokken hersennetwerken wetenschappelijk onderzocht.
6. Kaakgerelateerde aangezichtspijn
Niet alle aangezichtspijn is neuropathisch.
Problemen met het kaakgewricht of de kauwspieren kunnen eveneens pijn veroorzaken in de wangen, slapen, kaken of rond het oor.
Bij temporomandibulaire disfunctie (TMD) kunnen klachten ontstaan bij kauwen, gapen of het bewegen van de onderkaak.
Ook tandheelkundige aandoeningen kunnen aangezichtspijn veroorzaken.
Daarom is het belangrijk om bij aanhoudende klachten eerst na te gaan of een tandheelkundige, kaakgerelateerde of andere lokale oorzaak aanwezig is.
Wat gebeurt er in de hersenen bij aangezichtspijn?
Aangezichtspijn ontstaat niet uitsluitend op de plaats waar de pijn gevoeld wordt.
De uiteindelijke pijnervaring ontstaat door de verwerking van signalen in verschillende onderdelen van het zenuwstelsel.
Een belangrijke route is het trigeminale pijnsysteem.
Pijnsignalen vanuit het gezicht worden via de trigeminuszenuw naar de hersenstam geleid.
Van daaruit worden signalen doorgegeven aan de thalamus en verschillende gebieden van de hersenschors.
Deze systemen helpen bepalen waar de pijn zich bevindt, hoe intens ze wordt ervaren en hoe het zenuwstelsel erop reageert.
Verschillende hersengebieden spelen hierbij een rol.
De thalamus: verwerking en doorgifte van pijnsignalen
De thalamus vormt een belangrijk schakelpunt tussen de hersenstam en de hersenschors.
Hij helpt sensorische informatie, waaronder pijnsignalen, naar verschillende hersengebieden door te geven.
De somatosensorische hersenschors: waar en hoe sterk doet het pijn?
De somatosensorische hersenschors is betrokken bij het herkennen van de plaats en intensiteit van pijn.
Veranderingen in de werking van deze gebieden kunnen bijdragen aan een gewijzigde gevoeligheid voor aanraking of andere prikkels.
De anterieure cingulate cortex: de impact van pijn
De anterieure cingulate cortex (ACC) is betrokken bij verschillende aspecten van pijnverwerking, waaronder aandacht, motivatie en de emotionele betekenis van pijn.
Langdurige aangezichtspijn kan gepaard gaan met veranderingen in de activiteit en functionele verbindingen van dit gebied.
De insula: lichamelijke gewaarwordingen en pijnbeleving
De insula helpt signalen uit het lichaam te verwerken en speelt een rol in de bewuste ervaring van pijn.
Dit gebied werkt nauw samen met andere hersennetwerken die betrokken zijn bij aandacht en emotieregulatie.
De prefrontale hersenschors: regulatie en controle
De prefrontale hersenschors is betrokken bij cognitieve controle en het beïnvloeden van pijnervaringen.
Dit gebied staat in verbinding met systemen die pijnsignalen kunnen versterken of onderdrukken.
Waarom kan aangezichtspijn chronisch worden?
Normaal beschikt het zenuwstelsel over verschillende mechanismen die de doorgifte en verwerking van pijnsignalen reguleren.
Bij langdurige neuropathische pijn kunnen deze systemen veranderen.
Sommige zenuwcellen worden gemakkelijker geactiveerd, terwijl systemen die pijn helpen onderdrukken minder efficiënt kunnen functioneren.
Hierdoor kunnen pijnsignalen versterkt worden of blijven bestaan, ook wanneer de oorspronkelijke aanleiding verminderd is.
Dit proces wordt onder meer in verband gebracht met centrale sensitisatie.
Onderzoek van Sven Vanneste en Dirk De Ridder beschrijft hoe een veranderde balans tussen pijnverwerking en pijnonderdrukking kan bijdragen aan chronische pijn.
Deze netwerkbenadering is ook relevant voor het begrijpen en behandelen van chronische aangezichtspijn.
Lees meer op onze pagina over chronische pijn.
Is aangezichtspijn hetzelfde als migraine of hoofdpijn?
Aangezichtspijn, hoofdpijn en migraine kunnen gedeeltelijk overlappende pijnsystemen activeren.
Toch zijn het verschillende aandoeningen.
Bij trigeminusneuralgie staan meestal korte, elektrische pijnscheuten op de voorgrond, vaak uitgelokt door aanraking.
Bij migraine gaat het doorgaans om langere aanvallen die gepaard kunnen gaan met misselijkheid en overgevoeligheid voor licht en geluid.
Bij clusterhoofdpijn ontstaan zeer hevige aanvallen rond het oog, vaak gecombineerd met tranen, een rood oog of een verstopte neus.
Omdat deze aandoeningen een verschillende behandeling vragen, is een goede klinische beoordeling belangrijk.
Hoe behandelen?
Een behandeling die vertrekt vanuit de oorzaak van de pijn
Aangezichtspijn kan verschillende oorzaken hebben. Daarom begint een goede behandeling met het herkennen van het pijnpatroon en het onderzoeken van mogelijke onderliggende aandoeningen.
Bij trigeminusneuralgie worden doorgaans eerst geneesmiddelen zoals carbamazepine of oxcarbazepine toegepast.
Wanneer medicatie onvoldoende helpt of moeilijk wordt verdragen, kan bij geselecteerde patiënten een neurochirurgische behandeling worden overwogen.
Bij klassieke trigeminusneuralgie met aantoonbare neurovasculaire compressie kan bijvoorbeeld een microvasculaire decompressie aangewezen zijn.
Andere vormen van aangezichtspijn vragen soms een andere behandeling, zoals gespecialiseerde pijnmedicatie, tandheelkundige behandeling, kaaktherapie of multidisciplinaire pijnzorg.
Wanneer pijn onvoldoende onder controle komt, kan neuromodulatie een aanvullende behandelmogelijkheid bieden. Daarbij kunnen zowel niet-invasieve als invasieve technieken een plaats hebben.
Niet-invasieve neuromodulatie: hersennetwerken betrokken bij pijn beïnvloeden
Bij niet-invasieve neuromodulatie wordt elektrische of magnetische stimulatie gebruikt om de activiteit van betrokken zenuwen en hersennetwerken te beïnvloeden, zonder dat daarvoor een chirurgische ingreep nodig is.
Bij aangezichtspijn kunnen verschillende hersengebieden een aangrijpingspunt vormen.
De behandeling hoeft zich daarbij niet uitsluitend te richten op de zenuw waarin de pijn oorspronkelijk ontstaat.
Ook hersengebieden die betrokken zijn bij pijnverwerking en pijnonderdrukking kunnen belangrijk zijn.
Bij BRAI3N passen we gerichte neuromodulatie toe om de activiteit van deze pijnverwerkende hersennetwerken te beïnvloeden. Hiermee streven we ernaar de intensiteit van de aangezichtspijn te verminderen en het dagelijks functioneren te verbeteren.
Afhankelijk van het pijnpatroon kunnen verschillende niet-invasieve technieken worden toegepast, waaronder transcraniële elektrische stimulatie (tES) en transcraniële magnetische stimulatie (TMS).
Waarom is stimulatie van de motorische hersenschors interessant?
Een belangrijk aangrijpingspunt bij neuropathische aangezichtspijn is de primaire motorische hersenschors.
Hoewel dit hersengebied vooral bekend is vanwege zijn rol bij beweging, staat het ook in verbinding met systemen die pijnsignalen reguleren.
Door stimulatie van de motorische hersenschors kunnen veranderingen ontstaan in de activiteit van onder meer de thalamus, hersenstam en andere pijnregulerende netwerken.
Hierdoor kan de verwerking van pijnsignalen worden beïnvloed.
Wetenschappelijke studies laten zien dat deze benadering bij bepaalde patiënten met trigeminusneuralgie, trigeminusneuropathie en andere vormen van chronische aangezichtspijn pijnvermindering kan veroorzaken.
Ook de prefrontale hersenschors en andere pijnverwerkende netwerken worden onderzocht als mogelijke aangrijpingspunten.
Invasieve neuromodulatie bij moeilijk behandelbare aangezichtspijn
Wanneer aangezichtspijn bijzonder ernstig is en onvoldoende reageert op medicatie en niet-invasieve neuromodulatie, kan bij geselecteerde patiënten ook invasieve neuromodulatie worden overwogen.
Bij invasieve neuromodulatie worden via een chirurgische ingreep elektroden geplaatst bij specifieke zenuwen of in bepaalde delen van het zenuwstelsel.
Met elektrische impulsen proberen we de doorgifte en verwerking van pijnsignalen te beïnvloeden.
Afhankelijk van het type aangezichtspijn kunnen verschillende technieken in aanmerking komen.
1. Perifere zenuwstimulatie
Bij perifere zenuwstimulatie worden elektroden geplaatst in de nabijheid van een zenuw die betrokken is bij de pijn.
Bij aangezichtspijn kunnen bijvoorbeeld takken van de trigeminuszenuw worden gestimuleerd.
Het doel is om de abnormale pijnsignalen vanuit het betrokken gebied te beïnvloeden.
2. Stimulatie van het ganglion van Gasser
Het ganglion van Gasser is een zenuwknoop waarin zich de cellichamen bevinden van een groot deel van de gevoelszenuwcellen van de nervus trigeminus.
Bij bepaalde vormen van moeilijk behandelbare trigeminusneuropathie kan elektrische stimulatie van dit ganglion worden toegepast.
Hiermee probeert men de overdracht van pijnsignalen vanuit het gezicht naar het centrale zenuwstelsel te beïnvloeden.
3. Invasieve stimulatie van de motorische hersenschors
Bij motorcortexstimulatie worden elektroden chirurgisch op of boven de motorische hersenschors geplaatst.
Deze techniek wordt toegepast in gespecialiseerde centra voor bepaalde vormen van ernstige, moeilijk behandelbare neuropathische pijn.
Via de verbindingen met andere hersengebieden kan de stimulatie invloed uitoefenen op centrale pijnregulerende systemen.
4. Diepe hersenstimulatie
Bij diepe hersenstimulatie (deep brain stimulation, DBS) worden elektroden in specifieke diepgelegen hersengebieden geplaatst.
Onderzoekers hebben hierbij verschillende aangrijpingspunten bestudeerd, waaronder onderdelen van de thalamus, de anterieure cingulate cortex en het periaqueductale grijs in de hersenstam.
Deze behandeling wordt alleen bij zorgvuldig geselecteerde patiënten overwogen binnen gespecialiseerde neurochirurgische zorg.
De expertise van prof. dr. Jean-Pierre Van Buyten
Prof. dr. Jean-Pierre Van Buyten is een internationaal erkende expert op het gebied van pijntherapie en invasieve neuromodulatie, met bijzondere expertise in de behandeling van moeilijk behandelbare aangezichtspijn.
Hij heeft een belangrijke bijdrage geleverd aan de ontwikkeling en wetenschappelijke evaluatie van verschillende invasieve neuromodulatietechnieken.
In een wetenschappelijke publicatie uit 2017 onderzocht hij samen met collega's de resultaten van stimulatie van het ganglion van Gasser bij patiënten met ernstige, moeilijk behandelbare trigeminusneuropathie.
Bij een deel van de patiënten werd langdurige pijnvermindering vastgesteld.
Ook publiceerde hij over invasieve neurostimulatie bij aangezichtspijn en hoofdpijn en over perifere zenuwstimulatie bij posttraumatische neuralgie.
Zijn expertise vormt een waardevolle aanvulling op de bredere neuromodulatiekennis binnen BRAI3N.
Lees meer over prof. dr. Jean-Pierre Van Buyten en zijn expertise binnen BRAI3N.
Welke plaats heeft invasieve neuromodulatie binnen de behandeling?
Niet iedere patiënt met aangezichtspijn heeft een invasieve behandeling nodig.
De keuze tussen niet-invasieve en invasieve neuromodulatie hangt af van verschillende factoren:
- De specifieke diagnose en de onderliggende oorzaak.
- Het onderscheid tussen aanvalsgewijze en voortdurende pijn.
- De ernst en duur van de klachten.
- Het resultaat van eerdere behandelingen.
- Eventuele gevoelsstoornissen of aantoonbare zenuwbeschadiging.
- De algemene gezondheid en mogelijke risico's van een ingreep.
Bij klassieke trigeminusneuralgie met duidelijke neurovasculaire compressie kan een microvasculaire decompressie bijvoorbeeld een aangewezen neurochirurgische behandeling zijn.
Bij bepaalde vormen van trigeminusneuropathie kan juist zenuwstimulatie een interessante optie zijn.
Invasieve neuromodulatie vraagt steeds een gespecialiseerde beoordeling, aangezien het plaatsen van elektroden risico's met zich kan meebrengen, waaronder infectie, technische complicaties en soms neurologische bijwerkingen.
De verschillende behandeltechnieken zijn daarom geen onderling uitwisselbare oplossingen, maar maken deel uit van een bredere, gespecialiseerde benadering van aangezichtspijn.
Wat toont het wetenschappelijk onderzoek?
De wetenschappelijke kennis over neuromodulatie bij aangezichtspijn is de afgelopen jaren sterk uitgebreid.
Elektrische stimulatie bij trigeminusneuralgie
In 2014 onderzochten Hagenacker en collega's transcraniële gelijkstroomstimulatie (tDCS) bij tien patiënten met klassieke trigeminusneuralgie.
Na actieve stimulatie werd een significante vermindering van de pijnintensiteit vastgesteld ten opzichte van placebo.
De frequentie van de pijnaanvallen veranderde niet significant.
Vooral patiënten met korte, aanvalsgewijze pijnscheuten zonder voortdurende achtergrondpijn leken te profiteren.
Neuromodulatie beïnvloedt betrokken hersennetwerken
In 2022 onderzochten Babakhani en collega's zes patiënten met moeilijk behandelbare trigeminusneuralgie.
Na vijf behandelsessies met gerichte tDCS rapporteerden de patiënten een vermindering van pijn en de daarmee samenhangende beperkingen.
Functionele MRI liet daarnaast veranderingen zien in de activiteit van verschillende hersengebieden, waaronder de somatosensorische hersenschors, thalamus, basale ganglia en anterieure cingulate cortex.
Dit ondersteunt het uitgangspunt dat neuromodulatie invloed kan uitoefenen op meerdere onderdelen van het pijnnetwerk.
Invasieve neuromodulatie bij trigeminusneuropathie
In 2017 publiceerden Kustermans, Van Buyten en collega's een onderzoek bij 22 patiënten met moeilijk behandelbare trigeminusneuropathie.
De onderzoekers evalueerden de resultaten van stimulatie van het ganglion van Gasser.
Bij ongeveer 77% van de patiënten was de proefstimulatie succesvol.
Na 24 maanden rapporteerde 44% van de patiënten een bevredigende langdurige pijnvermindering.
De studie toonde ook aan dat complicaties relatief frequent voorkwamen. Dit benadrukt het belang van een zorgvuldige selectie en specialistische opvolging.
Internationale systematische reviews
Een systematische review uit 2018 bundelde veertien gecontroleerde studies met in totaal 228 patiënten met verschillende vormen van chronische orofaciale pijn.
Bij meerdere niet-invasieve stimulatieprotocollen werden gunstige resultaten gevonden op de pijnintensiteit.
Een nieuwe systematische review uit 2026 onderzocht 57 studies naar centrale neuromodulatie bij aangezichtspijn.
Daarbij werden zowel niet-invasieve technieken als invasieve behandelingen onderzocht, waaronder motorcortexstimulatie en diepe hersenstimulatie.
De resultaten laten zien dat verschillende onderdelen van het centrale pijnnetwerk therapeutisch beïnvloedbaar zijn.
De grootte en duur van het effect verschillen per aandoening, stimulatietechniek en individuele patiënt.
Hoe benadert BRAI3N aangezichtspijn?
Bij BRAI3N vertrekken we vanuit de betrokken pijnnetwerken en het individuele klachtenpatroon.
We kijken niet alleen naar waar de pijn zich bevindt, maar ook naar hoe de pijn ontstaat en welke mechanismen mogelijk bijdragen aan het onderhouden ervan.
Bij de ene patiënt gaat het om plotselinge elektrische pijnscheuten. Bij een andere patiënt is vooral een aanhoudend brandend of zeurend gevoel aanwezig.
Ook gevoelsstoornissen, overgevoeligheid voor aanraking, slaap en de invloed van pijn op het dagelijks functioneren spelen een rol.
Vanuit onze expertise in neuromodulatie passen we gerichte behandelingen toe om de activiteit van betrokken pijnnetwerken te beïnvloeden.
Daarnaast houden we rekening met de mogelijkheden van invasieve neuromodulatie wanneer het klachtenpatroon en eerdere behandelingen daartoe aanleiding geven.
De expertise van onder meer prof. dr. Jean-Pierre Van Buyten helpt om deze behandelmogelijkheden vanuit een brede, wetenschappelijk onderbouwde visie te benaderen.
Het BRAI3N-behandeltraject
1. In kaart brengen
Tijdens een eerste evaluatie bespreken we je pijnklachten, medische voorgeschiedenis en eerdere onderzoeken of behandelingen.
We besteden onder meer aandacht aan de plaats van de pijn, het onderscheid tussen aanvalsgewijze en voortdurende klachten, gevoelsveranderingen en de invloed op het dagelijks functioneren.
Ook bestaande neurologische beeldvorming en eerdere tandheelkundige of neurochirurgische onderzoeken kunnen relevant zijn.
Een qEEG-meting en analyse geeft aanvullende informatie over de elektrische hersenactiviteit maar is geen zelfstandige diagnosetest voor aangezichtspijn en vervangt geen neurologisch onderzoek of MRI.
2. Gericht behandelen
Op basis van de klinische evaluatie bekijken we welke klachten en betrokken pijnnetwerken prioritair zijn.
Wanneer neuromodulatie aangewezen is, kiezen we een benadering die aansluit bij het specifieke pijnpatroon en de beschikbare behandelmogelijkheden.
Bij geselecteerde patiënten kan ook gespecialiseerde beoordeling voor invasieve neuromodulatie relevant zijn.
3. Stabiliseren
Tijdens het behandeltraject volgen we hoe de klachten evolueren.
We kijken onder meer naar:
- De intensiteit van de pijn.
- Het aantal en de duur van eventuele pijnaanvallen.
- De aanwezigheid van voortdurende achtergrondpijn.
- De gevoeligheid voor aanraking.
- Het gebruik van pijnmedicatie.
- De invloed van pijn op slaap en dagelijkse activiteiten.
Op basis van deze resultaten kan de behandeling worden aangepast.
4. Onderhouden
Wanneer de pijn vermindert, bekijken we hoe deze verbetering zo goed mogelijk behouden kan blijven.
Afhankelijk van de situatie kunnen verdere neurologische opvolging, medicatie, multidisciplinaire pijnzorg of aanvullende behandelingen belangrijk blijven.
Niet iedere patiënt heeft dezelfde behandeling of een onderhoudstraject nodig.
Blijft aangezichtspijn je dagelijks leven beïnvloeden?
Heb je regelmatig hevige pijnscheuten in je gezicht, aanhoudende brandende pijn of aangezichtspijn die onvoldoende reageert op eerdere behandelingen?
Dan kan het zinvol zijn om te onderzoeken welke neuromodulatiebehandeling voor jouw situatie relevant kan zijn.
BRAI3N biedt een unieke combinatie van wetenschap en zorg.
Door de nauwe samenwerking tussen neurowetenschappers en clinici worden wetenschappelijke inzichten zorgvuldig naar de klinische praktijk vertaald.
Neem vrijblijvend contact op of maak een afspraak
Wetenschappelijke achtergrond
Neuromodulation of the central nervous system for facial pain
Yuen J, Loh A, Darmani G, Sarica C, Patel N, Lozano AM, Hodaie M. Neurotherapeutics. 2026;23(3).
Non-invasive brain stimulation for neuropathic orofacial pain: a mini-review
Lin X, Niu X, Hu T, Zhang J, Diao Y, Li J, et al. Frontiers in Pain Research. 2026;7:1746977.
Non-invasive brain stimulation in chronic orofacial pain: a systematic review
Herrero Babiloni A, Guay S, Nixdorf DR, de Beaumont L, Lavigne G. Journal of Pain Research. 2018;11:1445–1457.
Hagenacker T, Bude V, Naegel S, Holle D, Katsarava Z, Diener HC, Obermann M. The Journal of Headache and Pain. 2014;15:78.
Babakhani B, Hoseini Tabatabaei N, Elisevich K, Sadeghbeigi N, Barzegar M, Mohammadi Mobarakeh N, et al. Frontiers in Human Neuroscience. 2022;16:848347.
The Treatment of Orofacial Pain by Using Transcranial Direct Current Stimulation
Fricová J, Englerová K, Nedvídek J, Rokyta R. Physiological Research. 2019;68(Suppl 3)–S372.
Transcranial direct current stimulation efficacy in trigeminal neuralgia
Fasilis T, Gatzonis S, Patrikelis P, Korfias S, Alexoudi A. World Journal of Clinical Cases. 2024;12(5):1036–1038.
Stimulation of the Gasserian ganglion in the treatment of refractory trigeminal neuropathy
Kustermans L, Van Buyten JP, Smet I, Coucke W, Politis C. Journal of Cranio-Maxillofacial Surgery. 2017;45(1):39–46.
Invasive neurostimulation in facial pain and headache syndromes
Van Buyten JP, Linderoth B. European Journal of Pain Supplements. 2011;5(Suppl 2):409–421.
Trigeminal Ganglion Stimulation
Van Buyten JP. Progress in Neurological Surgery. 2015;29:76–82.
Van Buyten JP, Smet I, Devos M, Vanquathem NE. Pain Practice. 2019;19(4):435–439.
Trigeminal neuralgia: An overview from pathophysiology to pharmacological treatments
Gambeta E, Chichorro JG, Zamponi GW. Molecular Pain. 2020;16:1744806920901890.
Motor Cortex Stimulation for Deafferentation Pain
Hussein AE, Esfahani DR, Moisak GI, Rzaev JA, Slavin KV. Current Pain and Headache Reports. 2018;22:45.
Chronic pain as a brain imbalance between pain input and pain suppression
Vanneste S, De Ridder D. Brain Communications. 2021;3(1).
Broecker F, Vanneste S. Sensory Neuroscience. 2026;2(1).
Non-Invasive Management of Head and Neck Neuralgia: A Literature Review
Borghare PT, Methwani DA, Tidke M, Nasre Y, Kumar T. Cureus. 2024;16(8).
European Academy of Neurology guideline on trigeminal neuralgia
Bendtsen L, Zakrzewska JM, Abbott J, et al. European Journal of Neurology. 2019;26(6):831–849.
Auteurs: Prof. Dr. Sven Vanneste, Prof. Dr. Dirk De Ridder en Jan Ost - 23.10.2026
Andere aandoeningen die wij behandelen
Auditieve en vestibulaire aandoeningen
Deze aandoeningen hebben te maken met gehoor en evenwicht en kunnen een grote impact hebben op je dagelijks leven.
.png)
Neurologische en cognitieve stoornissen
Deze aandoeningen beïnvloeden de hersenfunctie, wat kan leiden tot problemen met aandacht, geheugen en motoriek.
Psychische en emotionele aandoeningen
Psychische aandoeningen kunnen diepgeworteld zijn in neurobiologische disfuncties.
Chronische pijn- en vermoeidheidssyndromen
Chronische pijn en vermoeidheid zijn vaak moeilijk te behandelen met conventionele methoden, vooral wanneer er geen duidelijke lichamelijke oorzaak is.
Vermoeidheidssyndromen en slaapstoornissen
Slaap en energiebeheer zijn essentieel voor het functioneren van de hersenen. Problemen in deze gebieden kunnen leiden tot ernstige vermoeidheid en concentratieproblemen.
Hoofdpijn- en aangezichtspijnaandoeningen
Hoofdpijn en aangezichtspijn kunnen het gevolg zijn van complexe neurologische processen.
Klaar om de eerste stap te zetten?
Onze specialisten staan klaar om je te helpen. Ontdek welke behandelingen mogelijk zijn of plan een consultatie.