Doorbraak: Het Brein achter Burn-out en Chronische Vermoeidheid Ontrafeld

Belgische Doorbraak: Het Brein achter Burn-out en Chronische Vermoeidheid Ontrafeld

‍

Voor het eerst hebben we een objectieve ‘hersensignatuur’ ontdekt die verklaart waarom chronische stress onvermijdelijk kan leiden tot mentale uitputting en burn-out.‍

Chronische stress is geen vaag begrip en ook geen puur psychologisch fenomeen.
Ze laat meetbare sporen na in het brein.
In onze wetenschappelijke publicatie tonen we aan hoe langdurige stress samenhangt met specifieke veranderingen in hersenactiviteit, en hoe die veranderingen bijdragen aan mentale uitputting en aanhoudende vermoeidheid.‍

‍

Waarom we uitgeput raken: De remfunctie valt weg

Onze studie, die recent werd gepubliceerd in het prestigieuze tijdschrift Neuroscience, toont aan dat chronische stress meetbare veranderingen in de hersenen veroorzaakt. Het centrale punt in dit verhaal is de pregenuale anterieure cingulate cortex (pgACC).
Normaal werkt dit hersengebied als een 'filter' of 'rem': het onderdrukt overbodige prikkels en beschermt onze mentale energie. Maar, bij aanhoudende stress verliest de pgACC deze vitale afremmende functie.

‍

Een brein dat voortdurend "aan" staat

Wanneer deze rem wegvalt, gebeurt er iets ingrijpends:
Het brein staat voortdurend 'aan' en verwerkt teveel prikkels waardoor hypergevoeligheid ontstaat. Hierdoor verbruikt ons brein buitensporig veel energie wat uiteindelijk het systeem uitput. 
Deze 'crash' is wat we klinisch zien als chronische vermoeidheid of burn-out.

‍

Waarom is dit een doorbraak?

Tot nu toe werden diagnoses van burn-out en chronische vermoeidheid voornamelijk gesteld op basis van gesprekken en vragenlijsten.
Dankzij onze grootschalige studie bij bijna 600 deelnemers beschikken we nu over een objectieve biomarker die deze klachten beter in kaart brengt.

Met behulp van geavanceerde EEG-analyses kunnen we mentale uitputting objectief zichtbaar maken in de hersenactiviteit, meer bepaald via veranderingen in de zogenaamde 'alpha-oscillaties'. Hierdoor wordt het mogelijkom burn-out in een vroeger stadium te detecteren, nog vóór er sprake is van een volledige fysieke en mentale uitputting.

Deze inzichten openen ook de deur naar gerichtere behandelingen.
De pregenuale anterieure cingulate cortex (pgACC) wordt een concreet doelwit voor nieuwe therapeutische strategieën, zoals neuromodulatie, waarbij we streven naar het normaliseren van verstoorde hersenverbindingen.

‍

Een maatschappelijke noodzaak

In een tijd waarin stress meer dan een derde van de werknemers treft en het aantal burn-outs piekt, is deze ontdekking urgenter dan ooit. 
Het meetbaar maken van mentale uitputting is een essentiële stap naar een betere preventie en een effectievere aanpak van deze moderne epidemie.

‍

Link naar de publicatie